Tee~Blog

เอลซ่า-โช....

โช-พักใหญ่เลยเนอะ พี่
ลูซี่-เหอ...หา??
เอลซ่า-นายปลอดภัยดีเหรอ??
โช-ปลอดภัย??
เอลซ่า-ไม่ฉันไม่ได้หมายความว่าหยั่งงั่น

ไอ้ตัวไหญ่-เอลซ่าอยู่ไหน??
เกรย์-อะไรนะ?
ไอ้ตัวใหญ่-หล่อนอยู่ไหน??
แล้วแกเป็นใครฟะ??
ฟิ้ววววววววว
เกรย์-จูเบีย!!

จูเบีย-ฉันจะไม่ปล่อยให้แกแตะต้องท่านเกรย์ได้แม้แต่ปลายนิ้ว จูเบียจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เอง
เกรย์-จูเบีย...
จูเบีย-ไปหาคุณเอลซ่าซะ หล่อนกำลังอยู่ในอันตราย
เปรี้ยะ!!!
ไอ้ตัวใหญ่-เจอแล้วสินะ?? อืมถ้างั้นขอเก็บพวกนี้ก่อน

ไอ้ตัวใหญ่-เข้าใจแล้ว
เกรย์-เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย??
ไอ้ตัวใหญ่-มนต์ดำ... อินสแตนท์ดาร์คเนส*!!
ค่อก แค่กๆ
นัตสึ-ค่อกๆๆ แค่กๆๆ(อะไรฟะ??)
แฮปปี้-นัตสึนายอยู่ไหนนะ
นัตสึ-ค่อกๆแค่กๆ(อยู่ทางนี้ แฮปปี้)

*มืดทันที


ใครฟะ-ถึงเวลานอนแล้ว... เด็กน้อย...
ปังงงงงงงง
แฮปปี้-นัตสึ
ลูซี่-ทำไมมืดไปหมดเลยละ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย??
พรึ่บบบ
เอลซ่า-ไฟกลับมาแล้ว
เอลซ่า-...โช..

โช-อยู่นี่คุณพี่
ลูซี่-เอ้ะ?? ทุกคนอยู่ในไพ่
ผู้เคราะห์ร้าย-ช่วยเค้าด้วย กรี๊ดๆๆ
โช-คิดว่ามันแปลกมั้ย??

โช-ฉันก็เรียนวิธีใช้เวทมนตร์เหมือนกันแหละ
เอลซ่า-นี่นาย...
โช-คึคึคึ
เมี้ยววววววววววว

ย้ากกกกกกกกกกกกกก
ลูซี่-นี่มันอะไรเนี่ย??
เอลซ่า-ลูซี่!!!
มาเรียน่า-แข็งแกร่งใช่มั้ยล่า??

เอลซ่า-มาเรียน่า! เธอก็ใช้เวทได้งั้นเหรอ??
มาเรียน่า-ไม่ได้เจอกันนานนะ เอลจัง
เอลซ่า-หมายความว่าไงกัน?? ปล่อยเพื่อนฉันเดี๋ยวนี้นะ
มาเรียน่า-เพื่อน...
โช-แล้วพวกเราไม่ใช่เพื่อนแล้วเหรอ?
ลูซี่-นั่นเพื่อนเอลซ่าเหรอ?
เอลซ่า-เอ่อ ใช่

โช-ตั้งแต่ตอนที่เธอทรยศพวกเรานะเรอะ

??-อย่าตอกยำเธอสิโช ...ยอดชายน่ะต้องควบคุมอารมณ์ตัวเองได้สิ
วอลลี่-ดูดีขึ้นนี่...
เอลซ่า-เสียงนั่นหรือว่าวอลลี่
วอลลี่-ถึงจำไม่ได้ก็ไม่แปลกหรอก ถ้าเทียบกับไอ้หมาบ้าวอลลี่ในตอนนั้น ตอนนี้ฉันดูโค้งขึ้นเยอะ...
เอลซ่า-นาย... ใช้เวทมนตร์ได้เหมือนกัน...
??-ไม่ต้องตกใจไป

ไซมอน-ตั้งแต่คนๆนั้นได้ถุงมือจากเธอ ทุกคนก็สามารถใช้เวทได้หมดแล้ว
เอลซ่า-ไซมอน
ลูซี่-เอลซ่า พวกนี้เป็นใครนะ ทำไมเค้าถึงเรียกเธอว่าพี่สาวละ?
เอลซ่า-พวกเขาไม่ใช่น้องแท้ๆหรอก แค่อดีตเพื่อนร่วมทีมนะ

ลูซี่-งั้นเรอะ ฉันนึกว่าเธออยู่แฟรี่เทลมาตั้งแต่เด็กซะอีก
เอลซ่า-มันก่อนหน้านั้นอีก ว่าแต่พวกนายมาทำอะไรนะ ปล่อยลูซี่ไปเถอะ
วอลลี่-เรามาเอาตัวเธอกลับไปไงละ
มาเรียน่า-เมี้ยว
ไซม่อน-....
โช-กลับกันเถอะพี่
วอลลี่-ถ้าไม่ยอมล่ะก็...
เอลซ่า-หยุดนะ ขอร้องล่ะหยุดเถอะ ไม่งั้นฉันอัดนายแน่

วู้มมมมมมมม ปังงงงงงงงง
ลูซี่-อ้ะ เอลซ่า
วอลลี่-นี่คือกระสุนยาสลบ
หมับ
ไซม่อน-ได้ตัวมาแล้ว กลับกันเถอะ

ลูซี่-เฮ้ เดี๋ยวซี่ พวกนายจะเอาเอลซ่าไปไหนนะ เอาหล่อนกลับมานะ
มาเรียน่า-เมี้ยว
ลูซี่-โอ้ย อั้ก อ้า
มาเรียน่า-อีกห้านาที เธอจะต้องกลายเป็นอาหารแมว
วอลลี่-อ้ะ มาเรียน่า ฉันมีของขวัญจะให้
มาเรียน่า-อุ้ย แมววว ขอฉันเลี้ยงมันได้มั้ย??
วอลลี่-มิเรียมัดเอลซ่าไว้
มิเรียน่า-น่าร้ากกกก ฉันเก็บไว้ได้จริงๆหรอ
โช-พี่สาว สุดท้ายคุณก็กลับมา

โช-สู่หอคอยแห่งสวรรค์ พนันได้เลยว่าจีรัลต้องยิ้มแน่

เอลซ่า-(หอคอยแห่งสวรรค์)...
มันเสร็จแล้วงั้นเรอะ??
ลูซี่-โอ้ยยย

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 75 “ความฝันของผีเสื้อ”

ความมืดที่ปิดปังตัวตนจริงที่ไม่มีใครล่วงรู้ได้
อดีตที่ถูกปิดผนึกไว้ด้วยชุดเกราะ ประตูบานนั้น ตอนนี้ได้เปิดออกแล้ว . . .



นัตซึ – ภูติดวงดาวงั้นหรอ!!!?
** แฟร์รี่เทลที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วย “เรื่องประหลาด”! ยังมีความลับอยู่อีกมากมายหรอ!? **

โลกิ – อืม . . . ก็อย่างที่ว่าแหละนะ
เกรย์ – แต่ว่า ไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยนะเนี่ย

นัตซึ – เดี๋ยวก่อนซิ!!! นายนะหน้าตาไม่เห็นเหมือนกับวัวหรือว่าม้าเลยนี่หน่า?
โลกิ – นัตซึก็รู้จักนี่น่า เวอร์โก้นะ เขาก็หน้าาตาเหมือนคนไม่ใช่หรอ?

นัตซึ – ซะที่ไหนกันเล่า . . . ยัยนั้นนะเปลี่ยนเป็นกอริล่าได้ด้วยนะ
โลกิ – พูดไปมันก็จริงแหละนะ

ลูซี่ – โลกินะ เป็นภูติแห่งหมู่ดาวสิงห์นะ
นัตซึ - สิงโตนะหรอ!!!!



แฮปปี้ – สิงโตที่ว่านี่มันหรือว่า!? แมวที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วอย่างงั้นหรอ!!!
โลกิ – ถูกต้องแล้วล่ะ
ลูซี่ – ไม่ใช่ซะหน่อย!!!

แฮปปี้ – โห เท่ห์จังเลยนะ
เกรย์ – ว่าไป นายเป็นเหมือนกับเมื่อก่อนนี้มันจะไม่เป็นไรแน่หรอ?

โลกิ – ถ้าหลังจากนี้คงจะไม่ได้แหละนะ ก็ลูซี่กลายเป็นเจ้านายของผมแล้วนี่
เวลาลูซี่อยู่ในอันตราย ผมก็คงจะโผล่มาช่วยอย่างรวดเร็วเหมือนดั่งอัศวินม้าขาวแหละนะ

เป็นว่าตอนนี้ เราไปคุยเรื่องชีวิตคู่เราสองคนกันสองต่อสองดีกว่านะ
ลูซี่ – นี่ๆ!! วางฉันลงเดี๋ยวนี้นะ

นัตซึ – ดีจังเลยน้า ไอ้ฉันเองก็อยากได้ภูติดวงดาวเหมือนกันอ่ะ
แฮปปี้ - ภูติดวงดาวแบบไหนหรอ?



นัตซึ - มันก็ต้องมังกรแน่อยู่แล้ว!!!
ไหนๆก็เรียนเวทย์ปราบมังกรมาแล้วนี่ ถ้าไม่ได้สู้กับมังกรจริงๆก็เสียเปล่าหมดน่ะเซ่
ลูซี่ – ภูติดวงดาวนะไม่ใช่สิ่งที่เรียกออกมาเพื่อแค่ใช้ทดสอบพลังตัวเองอย่างเดียวหรอนะยะ!!

โลกิ – ใช่ๆ ภูติดวงดาวนะ ถ้าพูดถึงเรื่องความรักล่ะก็ . . .
ลูซี่ – นายเองก็กลับไปได้แล้วมั้ง

โลกิ – เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่ง
อ่ะนี่

ลูซี่ – นี่มันอะไรน่ะ?

โลกิ – เนื่องจากว่าฉันอยู่บนโลกมนุษย์นานๆอีกไม่ได้แล้ว
นี่คือตั๋วเข้าพักที่รีซอร์ตโฮเทลที่ผมกะจะช่วยพวกแฟนสาวของผมไปนะ



ไหนๆพวกนายก็ช่วยผมมาตั้งหลายเรื่อง
เป็นว่า . . . ผมให้ไอ้นี่ก็แล้วกัน

ลูซี่ – ทะเลหรอ!!!

นัตซึ – โอ้ววว!!!!
เกรย์ – ไม่เคยพักโรงแรมที่หรูเลิศแบบนี้มาก่อนเลยนะเนี่ย

โลกิ – ผมให้เอลซ่าไปแล้วเมื่อกี้นี่
ขอให้สนุกก็แล้วกัน
แฮปปี้ – ว้าววว!!!

เอลซ่า – พวกนายนะ ชักช้าอะไรอยู่
อยากโดนทิ้งหรอไง ห๊ะ
เกรย์ + ลูซี่ – เร็วสุดๆ!!!!



ลูซี่ – และแล้ว
พวกเราก็ไปเที่ยวเล่นกันที่อาคาเนะบีช!!!



นัตซึ – ดูนี่เซ่ น้ำนี่!!! ใสกลิ๊งเลยล่ะ!!!
เกรย์ – โอ้ววว!!! สุดยอด!!!
แฮปปี้ – เกรย์ ใส่กางเกงว่ายน้ำซักหน่อยเถอะ

จูเบีย – ท่านเกรย์ . . . กล้าจริงๆ . . .
โฮ่ะ

นัตซึ – ขวา ขวา
ขวาสุดๆไปเลย
เกรย์ – ด้านบน ด้านบน
ลูซี่ – ด้านบนที่ว่าเนี่ย . . .
นัตซึ – นั้นแหละ!!!

ลูซี่ – เอาล่ะ



นี่แน่ะ

ขอโทษด้วยค่า

นัตซึ – ขอ . . . ขอโต๊ดด้วยง้าบ



เอลซ่า – นับว่าป็นวันที่สนุกอีกหนึ่งวัน . . .

จริงๆ . . .






??? – เอลซ่า . . . โลกใบนี้มันไม่มีเสรีภาพอะไรนั้นหรอก



เอลซ่า – ฝันงั้นหรอ . . . ?

จู่ๆเราก็หลับไปงั้นหรอเนี่ย . . .



ใส่เกราะแล้วสบายกว่ากันเยอะจริงๆด้วยแฮะ . . .
หึหึ . . . ผู้หญิงอย่างฉันนี่ลึกๆก็ไม่ไหวเหมือนกันแฮะ

ลูซี่ – เอลซ่า!!!!




ที่ชั้นใต้ดินมีคาซิโนอยู่ด้วยล่ะ!!
ไม่ไปกันหน่อยหรอ?

เอลซ่า - ฉันก็ไม่ชอบการเล่นพนันนักหรอกนะ
ลูซี่ – นัตซึกับเกรย์เองก็เล่นอยู่ด้านล่างเหมือนกัน

เอลซ่า – จริงๆเลย
งั้นก็ . . . ต้องเอาอย่างเดียวแหละนะ?

แบบนี้ล่ะเป็นไง?

จริงแล้วแค่แบบธรรมดาๆก็ดีแล้วแท้ๆ
ถึงจริงอยู่ว่าใส่เกราะลงไปมันก็ยังไงๆชอบกลเหมือนกัน

เอลซ่า - หึหึ . . . ที่เล่นนี่ก็เพราะถ้าไม่เล่นตามก็คงจะเสียมารยาทกับคาซิโนแหละนะ
ลูซี่ – ค่ะๆ! ไปกันเลย



เอลซ่า - นานๆทีก็โอเคไม่ใช่หรอไง . . .
ให้เป็นวันที่ใจดีกับตัวเองซักวันก็แล้วกัน . . .

นัตซึ – ฟู่
ฟู่
ฟู่
ฟู่



ผู้ชาย – คุ . . . คุณลูกค้าครับ แบบนั้นมันไม่ได้นะครับ!!
นัตซึ – แต่ว่ามันลงไปในช่อง 17 แล้วนะ ฉันเห็นอ่ะ!!!
แฮปปี้ – ไอ๊
ผู้ชาย – ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะครับ . . .

นัตซึ – ก็มันลงไปในช่อง 17 แล้วถอยกลับมาได้ไงฟระ!! นี่มันเรื่องอะไรกันฟระเนี่ย!!
ผู้ชาย – เรื่องแบบนั้นมันจะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะครับ

เกรย์ – ฮ่าๆ มันก็ช่วยไม่ได้แหละนะ เจ้าหมอนั้น
จูเบีย – ท่านเกรย์คะ

เกรย์ – หือ?

จูเบีย – จูเบียเองก็มาด้วยนะคะ
เกรย์ – เหวอ

นะ . . . นี่-นี่ . . . เธอ คือ . . .
เอ๋!!?




ก็ฉันเห็นนี่หว่า!!! ตาฉันนะไว้ใจได้นะเฟร้ย!!!

มนุษย์เหลียม – เจ้าหนู

ที่เล่นของผู้ใหญ่เขานะเป็นที่สำหรับเรื่องหรูนะ
แฮปปี้ + นัตซึ – มะ . . .
มนุษย์เหลียม!!!?



มนุษย์เหลียม – ไอ้หนู แล้วฉันจะบอกอะไรดีๆแกอีกซักเรื่องหนึ่ง

ผู้ชายนะ มีทางเดินอยู่แค่สองทาง

จะอยู่อย่างหรูๆ . . .

หรือว่าจะหยุดแล้วตาย
นัตซึ – เหวอ
มนุษย์เหลียม – ว่าไง




ลูกค้า – ปืนนี่น่า!!!
เหวอออออ

แฮปปี้ – คิ . . . คิดจะทำอะไรนะ!!!

มนุษย์เหลียม - หึ

นัตซึ – กิ . . .
กี่มันกะไกเกี่ย (นี่มันอะไรเนี่ย) . . .

เกรย์ – ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ว่าแฟนท้อมโดนยุบไปแล้วงั้นหรอ?
จูเบีย – ค่ะ

จูเบียเลยเป็นจอมเวทย์ไม่มีกิลด์นะคะ

เกรย์ – เหวอ . . . แล้วจะเข้าแฟร์รี่เทลอย่างงั้นหรอกหรอ?
จูเบีย – จูเบียอยากเข้า
เกรย์ – แต่ว่าเธอ หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเนี่ยนะ ฉันนะไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว แต่มาสเตอร์จะว่ายังไงก็ไม่รู้



จูเบีย – จูเบียยอมทำทุกอย่าง
เกรย์ – ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เหอะ

ห๊า
จูเบีย – อุ๊บ

เกรย์ – จูเบีย

อะไรของแกฟะ




??? – เกรย์ ฟลูบัสเตอร์ซินะ
??? + เหลียม – เอลซ่าอยู่ที่ไหน?
เหลียม – ว่าไง



ลูซี่ – ยอดไปเลย เอลซ่า!!!
เอลซ่า – หึหึ . . . ท่าทางวันนี้จะดวงขึ้นนะ

??? – ถึงเวลาเปลี่ยนเจ้ามือแล้ว
ผู้ชาย – อ่ะ . . . เดี๋ยว . . .

เอลซ่า – วันนี้ต่อให้ใครจะเป็นคู่มือก็ไม่ยอมแพ้แน่
ลูซี่ – นั้นซินะ

??? – ถ้างั้นมาเล่นเกมพิเศษกันเอาไหมล่ะ?
ไม่ได้เดิมพันด้วยเหรียญ



แต่เดิมพัน
ด้วยชีวิตแทนนะ



พี่เอลซ่า
** ทันใดนั้นก็ปรากฏทูตส่งสารแห่ง “อดีต” ที่ล่วงลอย! แม้เวลาจะผ่านไป โซ่ที่ผูกตรึงเอลซ่าไว้คือ . . . !? **

เอลซ่า - โชว . . .

edit @ 1 Apr 2008 10:40:41 by หมูบิน

เรื่อง : แฟรี่ เทล

ตอน : 74

ที่มา : http://fairytailtfc.freeforums.org/

 

 

แฟร์รี่เทล
ตอนที่ 74 “ราชาแห่งภูติดวงดาว”
หน้า 1
แฟร์รี่เทล

และด้วยสิ่งนั้น . . . มิร่าก็มีอารมณ์ดีขึ้นมา



** แสงแห่งชีวิตที่ค่อยๆหายไปของโลกิ! ต่อหน้าข้อเท็จจริงที่ไม่สามารถรั้งไว้ได้ (?) คำปรารถนาของลูซี่ก็กระจ่างออกมา . . . **
ลูซี่ – อย่าเพิ่งยอมแพ้ซิ!!!
โลกิ!!!

ช่วยฝากคำขอบคุณให้ทุกคนด้วยแฟร์รี่เทลแทนผมทีนะ

ลูซี่ – ถ้านายแค่กลับไปโลกภูติได้
นายก็จะฟื้นพลังกลับมาได้แล้วนะ!!!
ฉันต้องส่งนายกลับไปที่นั้นให้ได้!!!

โลกิ – ทำไม่ได้หรอก . . .



ลูซี่ – แล้วนายไม่คิดว่ามันแปลกบ้างเลยหรอไง?!
ก็เรื่องมันเป็นแบบนั้น ใครจะไปคิดว่านายฆ่าคาเรนเขาล่ะ!!!
มันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ถูกหรอไง?!

จงเปิดซิ!!! ประตูแห่งสิงห์!!!
พาโลกิกลับไปที่โลกภูติทีเถอะ!!!!



ลูซี่ – เปิดซิ!!!
ขอร้องล่ะ!!

โลกิ – ลูซี่ . . .

ไม่เป็นไรหรอก . . .
หยุดเถอะนะ . . .

ลูซี่ - ไม่เป็นไรซะที่ไหนกันเล่า!!!

ฉันจะนั่งอยู่เฉยๆแล้วดูเพื่อนหาไปต่อหน้าต่อตาได้ยังไง?!



ลูซี่ – หึ

โลกิ – ลูซี่!!! หยุดเถอะ ถ้าปล่อยพลังออกมารวดเดียวแบบนั้น!!!!

ลูซี่ – ก็ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรอก? ฉันจะต้องช่วยนายไว้ให้ได้!!!
ฉันจะบังคับให้ประตูแห่งโลกภูติเปิดออกเอง!!!

โลกิ – ไม่ได้หรอก!!! ภูติดวงดาวที่ขัดคำสั่งเจ้านายนะไม่มีวันกลับไปที่โลกภูติได้หรอก!!!

หยุดเถอะ!!! เธอจะรวมตัวกับพลังวิญญาณซะเองนะ!!!
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เธอก็จะหายไปพร้อมกับผม!!!



อย่าให้บาปของผมมันหนักไปกว่านี้เลย!!!!

ลูซี่ – บาปอะไรของนาย???
ถ้านี่คือกฎของโลกภูติล่ะก็ งั้นฉันจะเปลี่ยนกฎนั้นเอง!!!







ลูซี่ – อะ?
อะไรนะ!?

โลกิ – นี่ . . . นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม . . .
บ้าน่า . . .



ราชาแห่งภูติดวงดาว!!!!



โลกิ – ท่ะ . . . ท่านมาทำอะไรที่นี่?!
ลูซี่ – ราชางั้นหรอ? . . . นายหมายถึง . . . ภูติดวงดาวที่แกร่งที่สุดนั้นนะหรอ?!

ราชา – สหายเอ๋ย เราผู้ทำซึ่งพันธะสัญญากับมนุษย์ . . . ผู้ซึ่งกุมกุญแจไว้ พวกเราถูกห้ามไม่ให้ฆ่าฟันคนผู้นั้น

ถึงจะไม่ใช่โดยตรง แต่เจ้าก็ได้ทำสิ่งนั้นลงไปในทางอ้อม เลโอ
ดังนั้น เจ้าจึงถูกหักห้ามไม่ให้กลับไปยังโลกภูติ



ลูซี่ – เดี๋ยวก่อนซิ!!! แล้วนายไม่คิดบ้างหรอว่ามันไม่มีเหตุผลเอาซะเลยนะ??
โลกิ – พอ . . . พอเถอะ ลูซี่!!!

ราชา – สหายเก่าของข้า
นั้นคือ “กฎ” ข้อหนึ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

โลกิ – บ้าน่า . . . หรือว่าเขาจะได้ยินที่ลูซี่พูดว่า “จะเปลี่ยนกฎ” เข้า . . . แค่นั้นก็ทำให้เขาปรากฏตัวออกมาได้แล้วหรอ?!
กับแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ราชาถึงกลับต้องมาด้วยตัวเองเลยเนี่ยนะ . . .

ลูซี่ – แต่เขาก็ทนทุกข์มาตั้ง 3 ปีแล้วนะ!!!

ก็เขาเพื่อเพื่อนของเขานี่!!! เพื่ออาเรียสแล้ว มันก็ช่วยไม่ได้นี่น่า!!!

ราชา – นอกเหนือจากนั้น . . . คำขอร้องของสหายเก่าอย่างเจ้าสร้างความบาดเจ็บให้กับใจของข้า แต่ว่า . . .



ลูซี่ - นี่มันไม่เกี่ยวกับสหายเก่าอะไรแล้ว!!! มันเกี่ยวกับตอนนี้ต่างหากล่ะ!!!
ที่ฉันกำลังพูดอยู่ตอนนี้ของเรื่องของเพื่อนที่อยู่ด้านหน้าของฉันตอนนี้ ณ บัดนี้!!!
ฟังหน่อยเถอะ ลุงหนวด!!!

ไม่เห็นหรอว่านี้มันเป็นแค่อุบัติเหตุที่เลวร้ายเท่านั้น?! ฉันจะถามหน่อยเถอะว่าโลกิผิดตรงไหน!!
ฉันจะไม่ยอมรับว่าเขาผิดอะไรทั้งนั้น!!!

โลกิ – พอเถอะ ลูซี่!!!
ผมไม่ได้ต้องการการยกโทษ!!!
ผมต้องการไถ่บาปของผม!!!
หายไป . . . สู่ความว่างเปล่านะ . . . มันโอเคแล้ว . . .

ลูซี่ – ฉันจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด!!!

ราชา – หือ



ลูซี่ – นั้นมันไม่ใช่บาปอะไร!!!
การเป็นห่วงความรู้สึกของพวกพ้องไม่ใช่บาปเลยแม้แต่น้อย!!!




โลกิ – เรียกภูติวิญญาณ . . .
ออกมาทีละขนาดนี้เลยหรอ . . .

ควัน – ปุ๋ม
ปุ๋ม
ปุ๋ม
ปุ๋ม
ปุ๋ม

โลกิ – ลูซี่!!!

ลูซี่ – เพื่อนๆของฉันก็รู้สึกเหมือนกัน

ถ้านายเป็นภูติดวงดาว นายก็น่าจะเข้าใจความรู้สึกของโลกิกับอาเรียสไม่ใช่หรอไง!!!!!



โลกิ – เธอทำเกินตัวมาเกินไปมากเลยนะ!
ลูซี่ – อุ๊บ . . .
โลกิ – ถึงจะแค่ระยะสั้นๆ แต่เธออาจจะถึงตายได้นะ!!

ราชา – ถ้าเจ้าทำได้ขนาดนั้นเพื่อสหายของข้าล่ะก็ . . .
บางที “กฎ” อาจจะเป็นสิ่งที่ผิดก็ได้

เจ้าได้ทำบาปไปเพื่อช่วยเพื่อนของเจ้า ช่วยอาเรียสไว้ เลโอ
ข้าจะพยายามช่วยเลโอคนนั้นไว้ให้เอง สหาย




เพื่อสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟงเช่นนั้น
ข้าจะถือรับเจ้าว่าเป็น “ข้อยกเว้น”
เลโอ . . . ข้าจะยอมให้เจ้ากลับไปสู่โลกภูติได้

ลูซี่ – ลุงนี้ก็มีด้านดีเหมือนกันนี่น่า

ราชา – เจ้าถูกกล่าวหาผิดๆ จงขอบคุณการนำทางของดวงดาวเถอะ

โลกิ – เดี๋ยวก่อนครับ . . .
ผมนะ . . .



แต่ถ้าเจ้ายังมีใจอยากจะชำระบาปของเจ้าอยู่อีก
ข้าขอสั่งให้เจ้า คอยรองรับสนับสนุนเพื่อนของเจ้าและมีชีวิตอยู่ต่อไป

นั้นคือเพื่อนที่มีความสำคัญสูงสุด
เจ้าจะได้รับเกียร์ติภูมิที่ยิ่งใหญ่จากการยอมอุทิตตน . . . เพื่อจะปกป้องใครบางคน

ลูซี่ – ก็ถึงบอกแล้วใช่ไหมล่ะ?!



นี่ไม่ได้ทำให้บาปของผมเบาบางลงก็จริง . . .
แต่เธอก็ได้ให้ความกล้ากับผมที่จะเดินหน้าต่อไป

** หัวใจทั้งสองประสานเข้าด้วยกัน . . . และเกิดเป็นสายสัมพันธ์ใหม่ขึ้นมา!! **

โลกิ – ขอบใจมากนะ
แล้วผมจะคอยเวลาที่จะได้ทำงานร่วมกับเธอ . . . และเป็นเสมือนเสาที่คอยค้ำจุนหลังให้เธอ . . .
ลูซี่ – ฉันเองก็เหมือนกัน

edit @ 1 Apr 2008 10:40:54 by หมูบิน